Tanım: Özofageal striktürler, yemek borusunun daralması sonucu gelişen ve disfajiye neden olan bir durumdur. Bu striktürler, genellikle kronik inflamasyon, asit reflüsü veya yabancı cisim yaralanmalarına bağlı olarak gelişir.
Etiyoloji:
Gastroözofageal Reflü Hastalığı (GERD): Kronik asit maruziyeti, alt özofagusta inflamasyona ve sonunda skar dokusu oluşumuna neden olabilir.
Yemek Borusu Yaralanmaları: Yutulan yabancı cisimler, kimyasal yanıklar veya radyasyon tedavisi gibi faktörler yemek borusunda skarlaşmaya yol açabilir.
Enfeksiyonlar: Özellikle immün sistemi zayıf olan hastalarda görülen fungal veya viral enfeksiyonlar striktüre neden olabilir.
Patogenez:
Kronik İnflamasyon ve Skarlaşma: Sürekli inflamasyon, özofagus mukozasında skar dokusu oluşumuna ve bu dokunun özofagus lümenini daraltmasına yol açar.
Obstrüksiyon: Striktürler, yiyeceklerin özofagus içinde ilerlemesini zorlaştırır veya tamamen engelleyebilir, bu da disfajiye neden olur.
Klinik Bulgular:
Disfaji: Katı yiyeceklerin yutulmasında zorluk en yaygın belirtidir. İleri vakalarda sıvıların yutulması da zorlaşabilir.
Kilo Kaybı: Yemek yemekte zorluk çeken hastalar, iştah kaybı ve yetersiz beslenme nedeniyle kilo kaybedebilirler.
Regürjitasyon: Özofagusun daralması nedeniyle yiyecekler sıkışabilir ve tekrar ağza doğru çıkabilir.
Tanı:
Baryum Özofagografi: Özofagusun daralmış alanlarını saptamak için baryumlu kontrast madde kullanılarak yapılan radyolojik inceleme.
Üst Gastrointestinal Endoskopi (EGD): Striktürün yerini ve ciddiyetini değerlendirmek için kullanılır. Endoskopi sırasında biyopsi de alınabilir.
Manometri: Özofagusun fonksiyonel durumunu ve basınç değişikliklerini değerlendirmek için kullanılır.
Tedavi:
Endoskopik Dilatasyon: Striktürün balon dilatasyonu veya buji ile genişletilmesi en yaygın tedavi yöntemidir.
İlaç Tedavisi: GERD’ye bağlı striktürlerde proton pompa inhibitörleri (PPI) kullanılarak asit maruziyeti azaltılabilir.
